Transport intermodalny coraz powszechniejszy

Transport intermodalny ma się w Polsce tak dobrze, jak nigdy wcześniej. W ciągu minionych 10 lat niemal dwukrotnie wzrosła liczba TEU* przewożonych koleją w ramach transportu intermodalnego w naszym kraju. Z danych Urzędu Transportu Kolejowego wynika, że w 2015 r. było to 1,15 mln TEU, a w 2024 r. już 2,72 mln.

W tym samym czasie udział intermodalu w pracy przewozowej kolei zwiększył się z 7,3% do 16,1%. Wzrost liczby realizacji w tym obszarze obserwuje również FM Logistic. Między pierwszym a drugim kwartałem 2026 r. liczba europejskich transportów intermodalnych operatora zwiększyła się o ponad 33%.

Rozwój transportu intermodalnego w Polsce wpisuje się w szersze zmiany zachodzące na europejskim rynku przewozów towarowych. Dane Eurostatu wskazują na rosnącą rolę intermodalności w Europie, szczególnie w transporcie kolejowym i morskim.

Rodzaj transportu zależy od potrzeb

Z rozwiązań intermodalnych korzystają firmy z różnych sektorów, m.in. FMCG, dóbr konsumenckich, chemii gospodarczej, meblarstwa czy elektroniki. O możliwości zastosowania takiego modelu decyduje jednak nie sama branża, lecz charakter konkretnego przewozu. Rzecz m.in. w ilości i rodzaju ładunku, kierunku, wymaganym czasie dostawy oraz dostępności odpowiednich połączeń kolejowych

Każda gałąź transportu odpowiada na inne wymagania operacyjne. Transport morski znajduje zastosowanie przede wszystkim w przewozach międzykontynentalnych, lotniczy pozwala skrócić czas dostawy, a drogowy zapewnia elastyczność na krótszych trasach i w obsłudze pierwszego oraz ostatniego odcinka przewozu. Kolej może być wykorzystywana na dłuższych dystansach, samodzielnie lub jako część przewozu łączącego różne środki transportu.

Nie ma jednego modelu, który sprawdzi się w każdym przypadku. Dlatego punktem wyjścia jest rozmowa z klientem i określenie, które parametry są dla niego najważniejsze. Dopiero wtedy możemy zdecydować, czy optymalnym rozwiązaniem będzie wykorzystanie jednej gałęzi transportu, czy połączenie kilku w ramach jednej operacji – podkreśla Łukasz Łasa, Menedżer ds. rozwoju biznesu – transport multimodalny, FM Logistic.

Dekarbonizacja i cele na przyszłość

Z danych Komisji Europejskiej wynika, że sektor transportu odpowiada za około jedną czwartą emisji gazów cieplarnianych w UE. Jednocześnie kolej generuje zaledwie 0,3% emisji całego sektora transportowego, mimo że odpowiada za 16,6% przewozów towarowych w transporcie wewnątrzunijnym. Sposób organizacji przewozów ma więc znaczenie także z perspektywy realizacji celów dekarbonizacyjnych przedsiębiorstw. Niska emisyjność kolei sprawia, że jej wykorzystanie – również jako elementu rozwiązań intermodalnych – może wspierać ograniczanie śladu węglowego łańcuchów dostaw.

Łukasz Łasa uspokaja: potrzeba ograniczania śladu węglowego w branży transportowej nie oznacza konieczności całkowitej rezygnacji z przewozów drogowych. W wielu przypadkach optymalnym rozwiązaniem może okazać się połączenie różnych gałęzi w ramach jednego kierunku. W modelu intermodalnym kolej może odpowiadać za dłuższy odcinek trasy, a transport drogowy za jej pierwszy i ostatni etap. Dodatkowo można nadal wspierać się transportem drogowym dla pilnych dostaw. W ten sposób ograniczana jest emisyjność przewozu tam, gdzie pozwalają na to warunki operacyjne i wymogi klienta, bez rezygnacji z elastyczności potrzebnej do realizacji dostawy.

Sytuacja gospodarcza i geopolityczna, koszty, dostępność połączeń oraz cele związane z ograniczaniem emisji gazów cieplarnianych pozostaną istotnymi elementami wpływającymi na organizację przewozów w drugiej połowie 2026 r. Z perspektywy rynku jednym z obszarów, które warto obserwować, będzie dalszy rozwój transportu intermodalnego.

Jak mówi Łukasz Łasa, w drugiej połowie roku spodziewany jest dalszy rozwój transportu intermodalnego, szczególnie na kierunkach europejskich. Duży potencjał widać m.in. w połączeniach z Francją i Hiszpanią. FM Logistic analizuje również możliwości rozwoju połączeń obejmujących Rumunię, Serbię i Bułgarię oraz ich powiązania z Europą Zachodnią. Chce w ten sposób stopniowo rozszerzać mapę kierunków, na których kolej może być łączona z innymi gałęziami transportu.