Chiny wyprzedziły Niemcy jako największy dostawca towarów do Polski. Czy chińska ekspansja dla transportu i logistyki to szansa czy zagrożenie? A co z naszym przemysłem?
W lipcu 2026 r. import z Chin do Polski osiągnął 6,15 mld euro i po raz pierwszy przewyższył dostawy z Niemiec. To nie chwilowa moda, lecz zmiana układu sił. Dotyczy również branży TSL.
Liczby trudno zignorować
W 2025 r. deficyt Unii w handlu z Chinami sięgnął 359,8 mld euro, a 97% chińskiego eksportu do Unii Europejskiej stanowiły wyroby przemysłowe. Chiny konkurują więc bezpośrednio z tym, co tworzy kręgosłup naszej gospodarki. W branży AGD zamknięto już w Polsce pięć fabryk. Podobny mechanizm widać w motoryzacji. Udział chińskich marek w rynku nowych aut osobowych wzrósł z 8,2% w 2025 r. do 15,9% w sierpniu 2026 r. Scenariusz może być zbliżony w przypadku pojazdów ciężarowych. Według McKinseya chińscy producenci ciężarówek mają nad europejskimi przewagę kosztową rzędu 30–40%. SIS Trans buduje w Polsce sieć dilerską Sinotruka, a elektryczny ciągnik SuperPanther oferuje u nas Lontex. W segmencie dostawczym Chińczycy mają na razie niecałe 3% rynku, co też może się zmieniać.
Tańsze elektryczne ciężarówki mogą przyspieszyć elektryfikację transportu, choć temat jest dość złożony. O opłacalności zdecydują bowiem nie tylko cena zakupu, lecz także serwis, dostępność części i wartość rezydualna. Mimo wszystko trend jest zauważalny. A ceny pojazdów trudno ignorować, podczas kalkulacji kosztów.
Magazyny pełne, fabryki pod presją
Ekspansja z Chin przebudowuje też polską logistykę. Po wprowadzeniu unijnych opłat od drobnych przesyłek platformy przeniosły towar bliżej klienta. W pierwszej połowie 2026 r. azjatyckie firmy e-commerce wynajęły w Polsce ponad 400 tys. m2. magazynów, a Shein inwestuje 500 mln euro w swoje centrum pod Wrocławiem. Z kolei przez Małaszewicze przechodzi ok. 90% kontenerów jadących koleją z Chin do Unii Europejskiej. Dla operatorów logistycznych i przewoźników to realny wolumen oraz miejsca pracy. Jednak pewnym kosztem…
Druga strona medalu dotyczy produkcji. Przykładowo w Słupsku przetarg na elektryczne autobusy wygrał Yutong, jak podaje Radio Gdańsk z ofertą o 15 mln zł tańszą od Solarisa. Trudno oprzeć się takiej okazji, ale to też pokazuje, z jakim zjawiskiem mamy do czynienia. Konsekwencje mogą być dla nas poważne w dłuższej perspektywie. Każda zamknięta fabryka to mniej zleceń dla poddostawców i w konsekwencji mniej miejsc pracy i ładunków dla przewoźników.
Europa szuka równowagi
Bruksela nałożyła cła wyrównawcze na chińskie auta elektryczne i zaproponowała Industrial Accelerator Act z wymogami „Made in EU”. Jednocześnie zablokowała 116 mln zł pomocy dla fabryki MAN w Niepołomicach. Europejskie reguły są zatem surowe dla europejskich firm, choć konkurencja działa na zupełnie innych zasadach.
Chińczycy nie poprzestaną zresztą na eksporcie. BYD uruchamia fabrykę na Węgrzech i planuje kolejne. Pytanie brzmi, czy Polska przyciągnie inwestycje z wartością dodaną, czy pozostanie głównie magazynem. I jak Europa obroni swoją gospodarkę przed konkurencją napływającą ze wschodu.
Chińskie towary, również w postaci pojazdów, kuszą atrakcyjną ceną. Trudno się więc dziwić, że nie narzekają na brak chętnych do ich zakupu. Czy dla branży TSL rosnący eksport z Chin to zagrożenie? Logistyka może zarabiać na roli europejskiego hubu, o ile dostanie sprawną infrastrukturę i przewidywalne przepisy. Dla transportu nie ma znaczenia, co i dokąd wozi, byle były frachty i przyzwoite stawki. Ale już dla gospodarki ma znaczenie, czy nasz przemysł się rozwija czy zwija. A w dalszej perspektywie, brak zakładów produkcyjnych ograniczy miejsca pracy, co zmniejszy popyt i wpłynie na transport i całą branżę TSL.
Chiński towar już jedzie po naszych drogach. Od nas zależy, czy będzie tylko alternatywą i w jakim stopniu wpłynie na poziom naszego rozwoju gospodarczego.






