Z podsumowania Rohlig SUUS wynika, że pierwszy kwartał 2026 dla polskiej kolei zaowocował prawie 790 000 TEU w transporcie intermodalnym. Jego udział w kolejowej pracy przewozowej osiągnął rekordowe 19,2%.
Intermodal staje się coraz istotniejszym elementem polskiego systemu transportowego. Wzmacnia pozycję naszego kraju jako jednego z kluczowych węzłów logistycznych Europy. Aby jednak w pełni wykorzystać ten potencjał, potrzebne są dalsze inwestycje w infrastrukturę – linie kolejowe i terminale przeładunkowe.
Zalety kolei i transportu intermodalnego
Transport intermodalny ma wiele zalet. W całym łańcuchu dostaw wykorzystujemy jedną jednostkę ładunkową – kontener lub naczepę intermodalną. Pozwala to optymalnie dobierać środek transportu do kolejnych etapów przewozu, w tym wykorzystywać kolej na najdłuższych odcinkach lądowych. Dlatego transport intermodalny realnie ogranicza emisję CO₂ w operacjach transportowych. Ma to coraz większe znaczenie dla klientów z perspektywy realizacji celów środowiskowych oraz rosnących wymagań związanych ze zrównoważonym raportowaniem.
Kolej umożliwia również efektywny przewóz dużych wolumenów oraz ciężkich ładunków. Jest to istotne m.in. dla przemysłu, sektora metalowego czy budownictwa. Transport intermodalny zwiększa także elastyczność organizacji przewozów i – wobec wyzwań geopolitycznych czy rynkowych – pozwala budować bardziej odporne łańcuchy dostaw. Możliwość łączenia różnych gałęzi transportu ułatwia dostosowanie się do zmieniających się warunków rynkowych. Ogranicza ponadto wpływ wyzwań, z jakimi mierzy się dziś transport drogowy. To głównie rosnących kosztów, w tym opłat za korzystanie z dróg, wahań cen paliw czy ograniczonej dostępności kierowców.
Dzięki tym zaletom transport intermodalny staje się jednym z filarów nowoczesnych europejskich łańcuchów dostaw. Jego dalszy rozwój będzie wzmacniał pozycję Polski jako jednego z liderów na logistycznej mapie Europy.
Intermodal napędza europejską logistykę
Rozwiązania intermodalne wykorzystywane są zarówno w przewozach kontenerów z portów morskich, jak i – coraz częściej – w transporcie paneuropejskim. Nie tylko w Rohlig SUUS. Przykład obsługi portów dobrze pokazuje, że logistyka to system naczyń połączonych. Polskie terminale morskie konsekwentnie zwiększają skalę działalności. Tylko w pierwszym półroczu 2026 roku Port Gdańsk zwiększył przeładunki o 9% rok do roku. Tym samym umocnił swoją pozycję jednego z najważniejszych hubów kontenerowych na Bałtyku. Równolegle toczą się inwestycje, m.in. postępuje rozbudowa terminala kontenerowego w Świnoujściu. Aby w pełni wykorzystać potencjał polskich portów morskich i zwiększać ich zdolności operacyjne, potrzebna jest sprawna infrastruktura. Nie tylko nowoczesne tory podejściowe, ale także terminale przeładunkowe i gęsta sieć linii kolejowych umożliwiająca szybki dowóz i odwóz kontenerów. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ polskie porty obsługują dziś nie tylko rynek krajowy. Coraz częściej pełnią rolę bramy dla Czech, Słowacji, Węgier i innych państw Europy Środkowo-Wschodniej, rywalizując o obsługę tych rynków z portami w Hamburgu, Rotterdamie, Koperze czy Trieście. Coraz większą rolę odgrywa również kierunek ukraiński. Obecnie Baltic Hub odpowiada za obsługę nawet 40% kontenerów kierowanych na ten rynek. Wraz z dalszą odbudową gospodarki Ukrainy jego znaczenie będzie nadal rosło.
Zwiększa się również wolumen przewozów intermodalnych realizowanych w relacjach paneuropejskich. Wiele firm realizujących regularny transport dużych wolumenów towarów, np. zaopatrujących swoje magazyny na rynkach zagranicznych, stawia właśnie na to rozwiązanie. Najlepiej sprawdza się ono na dłuższych trasach. Do najważniejszych kierunków z Polski należą dziś m.in. Włochy, Hiszpania, Portugalia, kraje Beneluksu oraz Wielka Brytania. Są to rynki o dużej wymianie handlowej i dobrze rozwiniętej infrastrukturze intermodalnej, co umożliwia sprawną realizację przewozów. Szczególnie na takich dystansach widoczne są także wspomniane korzyści środowiskowe. W operacjach Rohlig SUUS transport intermodalny pozwala ograniczyć emisję CO₂ na trasie do Włoch o ponad 80%.
Infrastruktura kluczem do sukcesu
Aby w pełni wykorzystać potencjał transportu intermodalnego i dalej umacniać pozycję Polski jako jednego z liderów na logistycznej mapie Europy, konieczne są dalsze inwestycje w infrastrukturę. To właśnie odpowiednio rozwinięta infrastruktura decyduje o możliwości budowania konkurencyjnych i niezawodnych łańcuchów dostaw opartych na transporcie intermodalnym.
W Polsce funkcjonuje już ponad 40 terminali intermodalnych. Pod względem ich liczby zajmujemy siódme miejsce w Europie, jednak pod względem zagęszczenia sieci plasujemy się dopiero na osiemnastej pozycji. Pokazuje to, że – mimo, iż tempo zmian rośnie – wciąż istnieje przestrzeń zarówno do budowy nowych terminali, jak i rozbudowy istniejących. Szczególne znaczenie mają strategiczne węzły, takie jak Małaszewicze i Sławków. Małaszewicze pozostają najważniejszą bramą dla kolejowych przewozów między Azją a Europą. Sławków – jako najdalej na zachód wysunięty terminal szerokotorowy w Europie – może odegrać kluczową rolę w obsłudze wymiany handlowej oraz dalszej odbudowy Ukrainy. Oba ośrodki są już objęte dużymi inwestycjami, choć tempo nie jest wystarczające dla potrzeb rynku. W Sławkowie trwa rozbudowa Euroterminalu, który zwiększy swoje zdolności przeładunkowe do ponad 500 000 TEU rocznie. W Małaszewiczach powstają nowe terminale i modernizowana jest infrastruktura kolejowa, co zwiększy przepustowość tego strategicznego korytarza transportowego.
Równie istotne są inwestycje w linie kolejowe, które decydują o sprawnym funkcjonowaniu całego systemu intermodalnego. W ostatnich latach wyraźnie przyspieszyła modernizacja infrastruktury – zwiększana jest przepustowość linii oraz poprawiany dostęp do portów morskich. Efekty są już widoczne – średnia prędkość pociągów intermodalnych wzrosła do około 41 km/h. Na części tras czas przejazdu skrócił się nawet o ponad godzinę. Mimo postępów dalsza poprawa przepustowości i eliminacja wąskich gardeł pozostają jednymi z najważniejszych wyzwań dla dalszego rozwoju transportu intermodalnego.
Intermodal strategicznym kierunkiem rozwoju
Rozwój transportu intermodalnego jest elementem strategicznej transformacji europejskiej logistyki. Rosnące wymagania środowiskowe, potrzeba budowania odpornych łańcuchów dostaw oraz dynamiczne zmiany w handlu międzynarodowym sprawiają, że znaczenie tego segmentu będzie systematycznie rosło. Polska ma dziś wyjątkową szansę wykorzystać swoje położenie geograficzne i umocnić pozycję jednego z liderów na logistycznej mapie Europy. Warunkiem będzie konsekwentna realizacja inwestycji infrastrukturalnych oraz dalszy rozwój transportu intermodalnego.
Ekspert: Łukasz Rother, Intermodal Product Manager, Rohlig SUUS Logistics
