Zmieniające się wymogi sprawozdawcze unijnej bazy UDB (Union Database) stają się wyzwaniem operacyjnym dla polskich firm z sektora biokomponentów. Dodatkowo brak spójności w łańcuchu dostaw i błędy w przetwarzanych danych prowadzią do odrzucenia raportów i utraty certyfikacji. Eksperci wskazują, że rozwiązaniem jest zmiana podejścia do walidacji danych „u źródła”.
Biopaliwa – wąskie gardło sektora
Zgodnie z wymogami RED II, każda transakcja biopaliwami musi być precyzyjnie ewidencjonowana. W praktyce często są one rozproszone pomiędzy systemami magazynowymi, dokumentacją transportową a arkuszami kalkulacyjnymi. Ręczne ujednolicanie tych informacji przed wysyłką do UDB jest czasochłonne i obarczone ryzykiem błędu.
– W logistyce paliw błąd wykryty na etapie audytu kosztuje najwięcej. Może on skutkować podważeniem poświadczeń zrównoważonego rozwoju dla całej partii towaru. Dlatego kluczowe jest wprowadzenie mechanizmów, które pełnią rolę „cyfrowego sita”, wychwytując braki i niespójności jeszcze zanim dane opuszczą firmę – wyjaśnia Rafał Barański, dyrektor zarządzający braf.tech.
Czynnik ludzki i automatyzacja przy raportowaniu do UDB
Przeciążenie działów operacyjnych i logistycznych obowiązkami sprawozdawczymi to problem powszechny. Branża szuka sposobów na odciążenie pracowników z nużącego przepisywania danych. Jednak nowoczesne podejście stawia na integrację systemów (ERP/Excel) z platformami walidacyjnymi, takimi jak SGSync.
System ten automatyzuje transfer danych do UDB, ale też sprawdza ich poprawność logiczną. Dzięki temu rola specjalisty ds. logistyki zmienia się z „wklejacza danych” w „superwizora procesu”. A właśnie to obniża poziom stresu i ryzyko odrzuceń raportów.
Dla jednostek certyfikujących kluczowa jest przejrzystość. Posiadanie narzędzi, które gwarantują niezmienność historii operacji i pozwalają na błyskawiczne odtworzenie ścieżki pochodzenia surowca, staje się standardem rynkowym.
